Милка Минкова

ОЧИ ПОЛНИ НАДЕЖ

Беа полни со надеж

дека ќе дојде ден кога ќе

блескаат со сјај

дека на таговните дни

ќе им дојде крај..

Дека и тие радост ќе видат

со љубениот ќе бидат,

среќата заедно ќе ја делат

заедно ќе се веселат

Ќе чекорат по патот на

убавината,

ќе ја надминат небиднината,

ќе живеат за среќата,

газејќи ја несреќата

Со надеж полни,

но во животот осамени,

непотполни.

Надежта, надеж остана

тагата водилка постана.

Болката и тагата

и натаму бдеат

очите таговни без надеж

останаа,

се распрскаа ко стакло

со таговни капки

и така осамени, без надеж

зачекорија по сопствените

стапки.